1 uurtje. Da's €400 alstublieft.

12-11-2021

Ja, ik ben duur. Voila, 't is gezegd. Jij weet het, maar ik evengoed :) 
Maar hoeveel keer moet het nog vermeld worden? Hoeveel mails moet ik daar nog over krijgen? Ik ben helder bij mijn hoofd hoor, dus ik weet wat ik vraag. Dus neen, het is geen mentale inzinking geweest toen ik dit beslist heb voor mezelf. 

Oké, nu dat gezegd is kan ik verder. 

Ik ben me perfect bewust van de hoeveelheid geld ik vraag. Ik realiseer mij dat dat een enorm pak geld is waar mensen enorm hard moeten voor werken (allez, de meeste dan toch). Neen, ik leef niet boven mijn standaard. Neen, ik gooi dat geld niet door alle ramen en deuren. Neen, ik doe deze job niet dag in en dag uit. 
Zoveel misverstanden. In mijn situatie kloppen al bovenstaande zaken niet. Het zal bij andere dames misschien wel zo zijn, maar generaliseren is niet altijd een goed idee. 

Ik doe dit werk al enkele jaren zoals velen al weten. Maar gelukkig kan ik ook zeggen dat ik geen vastgeroest meisje ben in deze sector. Ik neuk niet 10 uur per dag met 10 verschillende klanten aan een relatief lage prijs. Ik heb zelfrespect. Sorry dat ik het zo zeg. Al moet ik wel zeggen dat ik het ooit wél gedaan heb op deze manier. En fuck, echt waar da's afzien. Aan allen die vinden dat ik té veel geld vraag: een welgemeende fuck you. 
Ik heb aan verschillende tarieven gewerkt: €150, €200, €220 en €250 per uur. Ik kan u op basis van dit alleen al een boek schrijven in het verschil van 'klanten' ik zie verschijnen (ook niet allemaal uiteraard). 
Ik heb heel lang afspraken gedaan van 1 uur. Ik heb ook halve uurtjes afgesproken en ik heb ook gedate in auto's. 

Bij afspraken van 30 minuten heb ik zo goed als allemaal gehuild nadien. Binnenkomen, geld op tafel en nog geen seconde later zijn alle kleren uit. Ik krijg kotsneigingen als ik er aan terugdenk. Piemel in mijn bakkes geramd, nekeer spugen bij mij onderaan en wa openwrijven, condoom aan en erin rammen tot ze klaarkomen. Dan kuisen ze zichzelf af, doen hun kleren aan en ze zijn weg. En ik lag daar, elke keer. En elke keer opnieuw zat ik met tranen in mijn ogen en zat ik onderweg naar huis te snikken en snotteren op de bus, hopend dat niemand dat zag. Voor €120 euro. Enkelen onder jullie zouden waarschijnlijk denken: awel, ik moet een hele dag werken voor dat geld hoor. Ja, klopt. Maar ik heb een blijvend trauma overgehouden voor misschien wel de rest van mijn leven. Soms ben ik op een familiefeest en komt die herinnering heel random in mijn hoofd omhoog gekropen. Ik verkrimp helemaal en krijg rillingen over mijn hele lijf.  

Afspraken in de auto is al helemaal kut. Dat heb ik vooral gedaan in het begin van de coronacrisis toen alle hotels praktisch dicht waren. Elke dag 1 autodate van 20-30 minuten. Wat een kutboel is me dat. En wat een vieze mannen ook. Ik voelde mij echt een goedkope hoer. Opnieuw voor sommigen: 'je verdient er nog steeds evenveel mee als waar ik een hele dag voor moet werken'... Hetzelfde geldt hier als bovenstaande: trauma.

Een uur was best oké. Alhoewel het nog steeds dubbel was met momenten. Ik moest nog steeds meerdere afspraken per dag doen en ik had het gevoel dat ik nog steeds meer vlees dan inhoud was. Voor 90% geldt hier dan ook: 'meer dan dat zoek ik ook niet'. Kan. Da's jouw keuze, maar ik voelde mij daar niet oké bij. Ik ben niet alleen een lekker lijf, ik heb ook effectief hersenen in mijn kop en laat die dan liever ook zien. Er was weinig tijd voor babbeltjes, da's vooral kut als je mensen voor een eerste keer ziet of als je weet dat zij voor de eerste keer afspreken met een dame van plezier. Je wil ze tegelijk op hun gemak stellen, maar je wil ook dat ze buiten zijn na een uur. Dit laat je dus ook duidelijk merken in je gedrag: gehaast zijn, snel proberen afwerken, snel aansporen om een condoom aan te doen... Dit is grappig voor dames als mij als je dan in de reviews gaat lezen dat het voor veel mannen net een storende factor is als vrouwen dit doen. Maar we kunnen niet anders? En je bent echt niet zo belangrijk voor al die dames dat ze denken: 'oh, bij jou neem ik mijn tijd wel en we gaan wel lekker overtijd terwijl je mij neukt alsof ik een stuk vlees ben en dat ik je nadien nooit meer terug zie.' Ik ging ook niet overtijd hoor. Fuck dat. Ik heb geld nodig, jij hebt seks nodig en thats it. Dat is nu eenmaal de realiteit van een uur afspreken. En ondanks ik het hier zo hard neerschrijf, moet ik daar ook aan toevoegen dat dit ook niet is wat ik wou. Ik wil wel babbelen. Ik wil wel langzaam de seks opbouwen. Ik wil jou wel leren kennen. Ik wil wel leuke dingen doen met jou. Maar ik wil niet mijn tarieven laag houden. Ik wil niet jouw vlees zijn zonder meer. En bij een uur kreeg ik in de meerderheid van de gevallen wel enkel dat. Contradictorisch gegeven hier. En naast dit allemaal had ik ook nog eens een overvolle mailbox vol aanvragen. Ik kon gewoon niet ingaan op al die aanvragen.

Dus ik zat steeds meer met mijn hoofd bij twee uur. Da's gewoon zalig. Tegenwoordig spreek ik meestal zelfs 3 uur af. Da's echt altijd een topmoment. Ik word niet afgeneukt. Ik krijg cadeautjes, eten en aandacht. Alsook voor velen niet de reden dat ze bij mij willen komen, maar als ik kan kiezen tussen een stuk vlees zijn, of mij geliefd voelen door mannen, dan weet ik wel wat ik kan kiezen. Ik kies voor het leukste. Logisch toch. Nu heb ik enkel dates van 2 uur, en de meesten ken ik ook heel goed. Ik ken hun naam, hun situatie thuis, ze kennen mij ook een groot stuk aangezien ik bij 2 uur het gevoel heb dat ik meer mezelf kan zijn en geen toneeltje hoef te spelen. Ik bouw echt een band op met deze mannen. Wat ik doe geeft meer een minnares-gevoel omdat we beide zoveel weten van elkaar, zonder dat dit een probleem hoeft te geven in onze eigen privé-levens. Ik ga na de afspraak mijn eigen weg en de ander ook... tot ik weer een nieuw mailtje binnenkrijg voor een nieuwe date. Ik weet meestal nog erg veel van de vorige keer omdat ik niet 10 mensen per dag zie. Ik date niet meer elke dag, want ik heb momenteel meer dan geld genoeg. Ik werk nu enkel voor mijn maandelijkse behoeften te vervullen zodat ik niet aan mijn spaargeld hoef te komen. Ik ben niet depressief, alcohol en/of drugsverslaafd, want ik heb geen miserabele job (meer) waar ik mij onwaardig, vies, gebruikt en leeg voelde (zoals vroeger). Ik voel mij zelfzeker en straal dat ook uit. Vroeger (drie-tal jaar geleden) huilde ik elke avond als ik thuis kwam. Ik ging met kleren en alles in de douche zitten huilen, urenlang. Mijn werkkleren gingen altijd de vuilbak in. 

Maar nu doe ik alles kei graag. Seks is zalig. Praten met mensen die ik niet ken is zalig. Ik heb geen contant met mijn ouders, en het feit dat ik met de meeste mannen echt gesprekken kan hebben die mij iets leren, die zorgzaamheid en geborgenheid over mij bieden, geven mij het gevoel dat ik toch wel geliefd ben. ik heb al zoveel verrijkende conversaties gehad. Ik heb al zoveel bijgeleerd over alle soorten onderwerpen die er maar zijn in het leven. Er zijn mensen die mij leren beleggen, er zijn mensen die mij een halve documentaire uitleggen over een bepaald onderwerp, ik leer vanalles bij over wat je best waar koop omdat het er goedkoper is. Ik leer vanalles bij over hoe hard en mooi het leven kan zijn... Mijn afspraakjes nu zijn er meer van geven én nemen. De klant geeft niet enkel geld en ik geef niet enkel seks. Het is veel meer dan dat. Ik heb zelf al cadeautjes gekocht voor 'klanten' omdat ik vond dat ik er altijd zoveel kreeg en ik eens iets terug wou doen. Ik bel normaal nooit maar ik heb al momenten gehad dat ik een babbeltje deed met iemand op Instagram en ik zag dat die er zo hard doorzat dat we eens urenlang gebeld hebben. Ik hou gewoon van het persoonlijke zonder daarin te overdrijven. Het is nog steeds een 'zakelijke relatie' maar wel een hele persoonlijke. 

Echt waar, ik vind mijn job fantastisch. En ja, ik heb uiteraard ook mindere dagen. Maar dat hebben jullie ook allemaal eens op jullie werk. Ik heb minder goede klanten. Ik heb eikels over de vloer gehad (letterlijk en figuurlijk lol). Ik ben al in gevaar geweest. Ik heb al een soa opgelopen. Ik ben al gedrogeerd geweest. Ik ben al geslagen en verkracht geweest. ik ben al bestolen geweest. Ik heb veel onhygiënische mannen over de vloer gehad. Er wordt onderhandeld met mij alsof ik een koe op een veemarkt ben en ik krijg dreigementen naar mijn hoofd als ik er niet op inga. Maar deze zaken worden in deze branche vaak vergeten. Da's een van de redenen waarom het zo duur is. Er zijn veel gevaren en ik gééf mijn lichaam aan iemand anders om er seks mee te hebben. Mannen hebben misschien een andere kijk op seks maar voor vrouwen is dit een ander gevoel.
Het is mijn lichaam en dus ook met mijn regels. Ik heb er geen probleem mee om mijn lichaam 'te geven'. Maar dan wel met mijn voorwaarden. Dit is dus onder andere mijn hogere tarief. Dat er andere dames zijn die wél goedkoper doen is niet mijn probleem. Ga dan daar zagen en laat mij gerust. Er over zagen zal er niet voor zorgen dat ik mijn tarief laat zakken. 

Dus om te antwoorden op een van de meest gestelde vragen in mijn mailbox: 
Ja, ik kan voor een half uur of een uurtje afspreken, maar het blijft godverdomme nog steeds €400. 

Het kan mij geen fuck schelen dat je het veel geld vindt. Je mag van mij tussen de 1 minuut en 2 uur blijven voor het minimumtarief van €400. Dat is helemaal jouw keuze, maar ik zal nooit (meer) tevreden zijn met 1 euro minder. Dit is basisrespect voor mij. En als je dat verwaand vindt, dan is dat ook iets dat mij niks kan schelen. Ik zal er dan nog eens aan denken als ik met mijn verwaande kop aan het genieten ben van een leuke activiteit die ik kan betalen doordat ik mijn vaste prijs hanteer. Gelukkig heb ik veelal leuke dates, weinig negatieve mails en veel plezier en daar zal ik dan ook van blijven genieten. En wie weet, jij misschien ook binnenkort :)

Fijne dag voor jou!

Belle X

(En nu de frustratieknop terug uitzetten haha)